قرآن و علوم پزشکی

متن عربی آیه:
وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ ۖ لِمَنْ أَرَادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۚ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ ۚ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ۗ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗ وَإِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُمْ مَا آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
متن فارسی آیه:
و مادران، فرزندان خود را دو سال تمام شير دهند [اين حكم‌] براى كسى است كه بخواهد شيردادن را تمام كند. و خوراك و پوشاك آنان به وجه شايسته و پسنديده بر آن كس است كه فرزند از اوست، هيچ كس بيش از توانش مكلف نيست. هيچ مادرى و هيچ پدرى نبايد به سبب فرزندش زيان بيند و [اگر پدر نباشد] بر وارث نيز همچنان [هزينه خوراك و پوشاك‌] است، و اگر پدر و مادر با خشنودى و مشورت يكديگر بخواهند [كودك را] از شير بازگيرند گناهى بر آنها نيست، و اگر بخواهيد براى شيردادن فرزندانتان دايه بگيريد هر گاه آنچه را كه بايد بدهيد به شايستگى داده باشيد گناهى بر شما نيست و از خدا پروا كنيد و بدانيد كه خداوند بدانچه مى‌كنيد بيناست.
عنوان: شیردهی
مقدمه:

آیه 233 سوره بقره از جمله آیاتی است که نکاتی مهم در زمینه‌های مختلف همچون حقوق، روانشناسی و شیردهی به نوزاد در بر دارد که توجه به آنها ما را به عمق مفاهیم موجود در این آیه رهنمون می‌سازد. خداوند با کلمه «الوالدات»، بر شیردهی توسط مادر حقیقی کودک تصریح کرده و مدت زمان شیر دهی را دو سال کامل (حولین کاملین) بیان داشته است. در عصر نزول، حکمت این توصیه روشن نبود، چون اطلاعات علمی در این زمینه وجود نداشت و کسی از ترکیبات شیر مادر و فواید دو سال شیردهی برای مادر و نوزاد آگاهی نداشته و اصول خاص و تأکیدی بر مدت شیردهی و نیز تعیین این که چه کسی به کودک شیر دهد وجود نداشت.

بیشتر: مشاهده
متن عربی آیه:
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ
متن فارسی آیه:
موى پيشانى دروغزنى بزهكار را.
مقدمه:

یکی از مهم‌ترین بخش‌های مغز انسان بخش قدامی (ناحیه زیر پیشانی) آن می‌باشد که مرکز تصمیم‌گیری کارهای خودآگاه انسان است که در زبان عربی معادل واژه «ناصیه» می‌باشد. در قرآن کریم 4 مرتبه این واژه تکرار شده است که در 3 آیه بر تسلط خداوند متعال بر موجودات اشاره دارد. چهارمین کاربرد این واژه در آیه 16 سوره مبارکه علق می‌باشد که موضوع مورد بحث در این مقاله می‌باشد. در این آیه (پس از تهدید شخص گنه‌کار به عذاب به وسیله گرفتن موی پیشانی وی) این واژه با دو کلمه «کاذبة» و «خاطئة» توصیف شده است. مفسران معتقدند تکرار دوباره این واژه به معنای مجازی بوده و مقصود از آن، صاحب پیشانی است که دروغگو و خطاکار می‏باشد. در این تحقیق با توجه به قرائن موجود در آیه، دلایل اثبات‌کننده نقش پیشانی در تصمیم‌گیری بر دروغگویی بیان می‌گردد.

بیشتر: مشاهده
متن عربی آیه:
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنْشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ ۚ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ
متن فارسی آیه:
آنگاه نطفه را خون بسته‌اى ساختيم و آن خون بسته را پاره گوشتى كرديم و آن پاره گوشت را استخوانها گردانيديم، و بر آن استخوانها گوشت پوشانديم سپس او را به آفرينشى ديگر باز آفريديم. پس بزرگ و بزرگوار است خداى يكتا كه نيكوترين آفرينندگان است.
مقدمه:

پوشاندن استخوان‌ها با گوشت، مرحله‌ای از مراحل خلقت جنین است که در سوره مؤمنون، در عبارت «فکسونا العظام لحماً» به آن اشاره شده است.

جنبه‌های اعجاز علمی در این آیه کریمه چنین است:

عبارت «فکسونا العظام لحماً» نشان می‌دهد که قرآن کریم 1400 سال پیش در تبیین پیدایش استخوان‌های جنین قبل از روییدن گوشت، پیشتاز بوده و عکس این امر، آن طور که پیشینیان تصور می‌کرده اند، صادق نبوده است.

بیشتر: مشاهده
متن عربی آیه:
اللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثَىٰ وَمَا تَغِيضُ الْأَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۖ وَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدَارٍ
متن فارسی آیه:
خدا مى‌داند كه هر مادينه‌اى چه بار دارد و زهدانها چه مى‌كاهد و چه مى‌افزايد، و هر چيزى نزد او به اندازه است.
مقدمه:

در این آیه خداوند به آنچه رحم­ها می کاهند و می افزایند، اشاره کرده است. برای پی بردن به مفهوم آیه ضروری است به تفسیر علماء درباره سه جمله «ما تَحْمِلُ کُلُّ أُنْثى‏»، «ما تَغِیضُ الْأَرْحامُ» و «ما تَزْدادُ» توجه شود. علامه طباطبایی مناسب تر می­داند که این سه جمله اشاره به سه مورد از کارهاى رحم در ایام حمل باشد. وی در این باره می گوید که اولى اشاره به جنینى است که رحم­هاى زنان در خود جاى داده، آن را حفظ مى‏کنند، و دومى اشاره است به خونى که در رحم‏ها مى‏ریزد و رحم‏ها آن را به مصرف غذاى جنین مى‏رساند، و سومى اشاره است به خون حیضى که رحم آن را به خارج دفع مى‏کند، مانند خون نفاس و یا خونى که زنان گاه گاهى در ایام حمل مى‏بینند.

بیشتر: مشاهده